जळते मंदिर

जळते मंदिर

नक्कीच गेले ते दिवस गेले आता 

वाटते, जगणे स्वार्थी झाले आता!

तिकीट आणि ए. बी. फॉर्म साठी 

बरेचसे भांडले, काही रडले आता!

प्रगती की अधोगती रे नैतिकतेची

नेमके यातील काय कळले आता?

कुठे चालली, लोकशाही आपली?

जेलमधून फॉर्म भरु लागले आता!

सत्तेसाठी सोडून, सारी नितीमत्ता

लोकशाहीचे मंदिर,जाळले आता!

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=73939.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

कोहरा २९१२२०२५ yq १७:४९:०७

कोहरा

अजीबसा रहताहै मन का कोहरा 

धूंधला धूंधलासा, खयाली नजारा

सोच, या कभीकभार कोई विचार 

अनजाने में अंदर दौडता है अधूरा

आकरहीन बादलों का, जमावडा

चमक भरी बूंदों का, घना अंबारा

ओढकर नर्म सफेद दूधिया चादर

अपनेही आगोश में सोया किनारा

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

निवड

निवड

मी स्वतःला निवडलं,त्यात काय बिघडलं?

सगळे तेच तर करतात,माझं काय चुकलं? 

जगरहाटी तर आहे, आपल्यापुरतं पहायचं 

उगा कशाला नवीन पायंड्यात अडकायचं? 

वहायचं खुशाल, वाहत्या वाऱ्याच्या दिशेने

पाहूदेत आपणांस भले मग कुणी आसुयेने

मी,माझं,मला करता करता आयुष्य सरतं

कळून देखील सत्य, मनाला काय कळतं?

क्षणभंगुर टिकतं, आकर्षण सारं ऐहिकाच 

फांदीवरलं पान तरी कुठे राहतंय फांदीचं? 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=73847.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

विसरायचे का

विसरायचे का

या पुढे, नको अंतर आता क्षणभर 

चालुयात हवं तर, आपण समांतर 

कथा व्यथा झाल्या, खुप आजवर 

ठेवायच्या सुरु त्या,आपण कुठवर 

मनी इच्छा जर का खोल आतवर

भेटाया मग येतो, कसला अडसर 

नशील्या रंगी पसरवी गंधात अत्तर 

कायम येथे,पान गुलाबी हे निरंतर 

क्षणभर सारे,विसरायचे का अंतर

वेगळेच संकेत निसर्गाच्या वाटेवर 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=73353.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

तिच्या कविता

तिच्या कविता

ती नाही, पण तिच्या कविताच स्मरतात आता 

भासती मृगजळ आयुष्याच्या वाळवंटात आता 

सावलीत तारकांच्या..ओथंबल्या कधी भावना 

रात्रंदिन, कोणत्याही प्रहरी लुकलुकतात आता 

हळूवार स्वप्नांचे हिंदोळे..वाऱ्यावर त्या घेतलेले

गहिवरल्या अस्तित्वाच्या जाणीवा देतात आता 

पुन्हा कधी..अचानक आभाळ व्यापता मनाला 

निल नभाखाली..स्वप्ने डोळ्यात दाटतात आता

नसली जरी ती, तिच्या कविता स्मरतात आता

टायटॅनिक गीत हलकेच ओठ पुटपुटतात आता 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=73205.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

खुद से

खुद से

बैठीं है तनहाई "खुद से" लेकर फूल उम्मीद के

कबतक यूहीं आजमाते रहेंगे 

हम खुद से खुद की दूरियाँ 

चाहकर भी, डूबना गहराई में 

डूबने ना दे, सुकूँ से दरिया 

अच्छाइयों का शौक है किसे?

ढूंढते हैं आजकल बुराइयां 

क्या होगा, पता नहीं आजका?

पढेंगे जरूर लोग कहानियां 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=73045.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

जीवनाचा अर्थ

जीवनाचा अर्थ 

कुणा कळला जीवनाचा खरा अर्थ 

होऊ पाहतोय, इकडे जो तो समर्थ 

म्हटले तर क्षणभंगुर आयुष्य सगळे 

जगता चुकीचे जाणार ठरवून व्यर्थ 

बहर, वाढ, पानगळ एक सृष्टी चक्र 

बिघडता जरा कुठे ओढवतो अनर्थ 

व्यापक जरी,वावर अल्पकाळ सर्व

अहंकार,मद शेवटाला ठरतो निरर्थ

पावलोपावलीचा तो स्वार्थ सोडता 

जीणे अवघे, प्रत्येकाचे होइल सार्थ 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=73012.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

वाद संवाद

वाद संवाद

संवाद होऊ देत, आता साद नको 

कालपर्यंतच्या गोष्टींवर, वाद नको 

समजून घेताना,तु मला न् मी तुला 

अन्य दुसऱ्या, विषयाचा नाद नको 

ठिक होते सारे  सुरळीत चाललेले 

दोघांत आता,परक्याची याद नको 

पुरे प्रशंसा, एकमेकांना आपली ही

फुकटात मधे तिसऱ्याची दाद नको 

घ्यायचेच जर जुळवून आपल्याला 

होऊ देत संवाद,उगाचच वाद नको 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=72687.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

भाग्य

भाग्य

मानले तर, सारे अतूट धागे येथल्या नात्यांचे  

कोण करतो तेव्हा विचार उसवल्या धाग्यांचे!

होता जरी ओढाताण,दमछाक सांभाळताना 

ओझे का होते या फांद्याना, डवरल्या पानांचे?

रोजचेच नक्षीदार कष्ट, जो जीव रोज करतो

कोणते कौतुक त्यास हो, विनल्या जाळ्याचे?

सजावे कुंतली,वा समर्पित व्हावे ईश चरणी!

ठरवायचे कोणी?भाग्य ते उमलल्या फुलांचे?

मान,अपमान,वादविवाद,दुर्लक्ष काही शब्दां

होते गाणे मात्र, मोजक्याच गुंफल्या शब्दांचे! 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=72489.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

अशक्य नाही ०५१२२०२५ yq ११:५५:११

अशक्य नाही 

का म्हणायंच वेळ आता फार नाही 

ठरवलंच तर अशक्य असं इथे काही नाही

कर मानवा तूच प्रयत्न मनापासून

तीला वाचवणारे तुझ्या शिवाय कुणी नाही 

"पाणी आडवा अन् पाणी जिरवा"

जमीनीची धूप थांबवण्या बगैर पर्याय नाही

एक एक रोप प्रत्येकाने जपलं तर

पृथ्वी हिरवी झाल्या शिवाय राहणार नाही

इकडे अशक्य असलं काही नाही

विचार करण्यात हा काही अर्थ उरला नाही 

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

का कळेना?

का कळेना?

गुपचूप एकमेकांच्या चुगल्या लावताना

भल्या भल्यांना पाहतो नजरा चोरतांना

कधीकधी मीही एक, आहे बरं त्यातला 

घेतो मजा साऱ्याची, गालात हासताना

प्रत्येकात दडलयं, एक खट्याळ लेकरू

लाथाडते, उगाच खडा वाटेत चालताना

माणूस समजदार? आज इतका झाला

मारतो हळूच कल्टी, अन्याय पाहताना 

कित्येक जण येथले, चोरांचे साव झाले

झेंडे खास रंगाचे एका हाती उचलताना

का कळेना?मरेल निष्पाप गर्दीत कोणी 

निर्जीव दगड एक, भिरकावून मारताना

विसरतोस कसा तू मुळांना त्या माणसा 

पोसले पुर्वजांना, त्यांची झाडे तोडताना

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=72135.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९