अखेरचा तुम्हा दंडवत

अखेरचा तुम्हा दंडवत

अखेरचा घ्या तुम्हा दंडवत

सोडून देतो मिडिया

ग्रुपग्रुप मधून खूप बोललो

नको आभासी दुनिया

त्यां सोबतीने उठलो बसलो

कधी फुका तोंडावर पडलो

अखेरीस रे सत्य समजलो

कळली बोगस माया

त्वरी सोडून जावे आता

कॉक्रोच ठरला विद्यार्थी आता

कुणी न त्यासी येथे त्राता

शिकू दे, पडतो पाया

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=89394.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

खामोश साथ १६०८२०२६ yq १०:४४:०९

खामोश साथ

खामोशियों में साथ अजीब लगता हैं

गुमसुम दोनों,कोन किससे बोलता हैं

अर्से से चल रही कैसी है ये खामोशी

चुप्पी टूटने का एक बहाना चाहता हैं

साथ साथ तो है, खामोशियों में सही

मुंदकर आंखें कौन किसको देखता हैं

राह भले,टेढ़ी मेढ़ी इस सुनी सफ़र में

सहारे के लिए,हाथो में हाथ मांगता हैं

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

कारण

कारण

भुक मोठी, हाव मोठी

झाले जरी सर्व प्राप्त

तरीही मन का अतृप्त?

प्रश्न त्याचा, प्रश्न माझा

प्रश्न अनुत्तरित आशेचा

उत्तरातही भ्रम मनाचा!

ओढ, तळमळ जीवाची

बेगडी दौड ईथे सर्वांची

अंतिम रेषा का हक्काची?

अतृप्त मनाला सांगता

काहीच न कळे त्याला

तेच कारण नेते लयाला!

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=89032.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

दु:ख टळले नाही

दु:ख टळले नाही

प्रयत्न करुनही कधी, दु:ख टळले नाही

आस धरूनही, सुख खरे, गवसले नाही

जीवन खेळ, सुख दुःख मिश्र भावनांचा

कळले जगता,न् सहजपणे वळले नाही

भाव कित्येक इच्छांचे, मनी या दाटलेले

भास मृगजळाचे, प्रत्यक्षात दिसले नाही

मनो-व्यापार अहोरात्र, इच्छा अकांक्षांचे

महिरपी कोंदणात, सुखनैव सजले नाही 

मोहक, फसवे, भास तृप्ततेचे देता घेता

वास्तव भोग्य जीवन सहजी सुटले नाही

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=88796.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

क्यों ना कहूँ,

क्यों ना कहूँ,

आवाज मत देना मुझे, आज के बाद

चाहे तो चलूँगा अकेले, आज के बाद

जो उम्मीदें लगाई थी मैंने हमारे लिए

शायद ध्वस्त होगी सब,आज के बाद

जानता हूं, दौर मुसिबतों का आता हैं

नाराज हूं, और सोचूंगा आज के बाद

सवाँर था भूत,कि कुछ कर गुजार दूँ

हौसला तोड दिया तुने, आज के बाद

देखकर भी अधूरे रहें,ख्वाब ऐ ज़िंदगी

क्यों ना कहूँ अलविदा, आज के बाद

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=88305.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

मर्त्य शून्यत्व

मर्त्य शून्यत्व

येणे इथवर, जाणे कुठवर, काय तत्त्व

करुनी अट्टाहास शेवटास, उरे शून्यत्व

 

जगता हव्यासापोटी, रे अनुकरणाच्या

हरवून जाते जोपासलेले मुळचे स्वत्व

भ्रामकतेच्या या पोकळ ओझ्याखाली

जपले जाते का कुठे, आजकाल सत्व

ढासळत्या गर्दीत या नैतिक मुल्यांच्या

मिरवायचे कुठवर, आपलेच स्वकर्तृत्व

जाणता,सत्य जात नाही काही इथूनी

अंती, शून्यात हो विलीन मर्त्य शून्यत्व

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=88038.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

ओढ ३००७२०२६ yq २३:०८:१९

ओढ

ओढ संपलेली नसते

कुठेतरी ती दडलेली असते 

वाट पाहते मोक्याची

आणि, पटकन उसळी घेते

ताटवा असो वा बाग

ओळखीच्या फुलांस शोधते 

कुणी प्रेम वगैरे म्हणतं

खरं सांगू,तसे काहीच नसते 

ओढ खरी, अंतरंगांची

आत्म्यास, आत्म्याची असते 

उगाच का इवली फांदी

कडेवर, फुलाला जोजवते?

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

वराती मागून घोडे

वराती मागून घोडे

हक्काचे दार सहज उघडते कुठे थोडे

झिजवावेच लागतात त्या साठी जोडे

ध्येयासाठी अन्यायाला वाचा फोडून  

हाल अपेष्टा भोगत, धरणे धरती वेडे

शिक्षणा करता ऐकून रास्त मागण्या

का नाही उलगडले शिक्षितांना कोडे?

शुल्लक म्हणता अखेर घाम फोडला

व्यवस्थेने का घेतले उगाचचे आढेवेढे

लाज जाईल म्हणून, अंततः बिथरले

अन् दौडले त्वरीत वराती मागून घोडे

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=87303.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

युगांत

युगांत

एक एक पर्व, येते जाते

उदय अस्त होत असतो

न् लढाईत अस्तित्वाच्या

व्यवस्थेचाही, अंत होतो

मात्र भास आभास फक्त

शाश्वत, असे काही नाही

सुखदुःखाच्या चष्म्यातून

जो तो केवळ पहात राही

मी, माझं, मला असल्या

जरी केल्या किती वल्गना

युगांत होताना या चराचरी

कुणाचाही पार हो लागेना

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=87094.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

रंगकण

रंगकण

अजूनही मी जपले आहेत रंग नभातले

मिसळले होते, कधीकाळी रंग प्रेमातले

का न कळल्या, छटा तुला कधी त्यांच्या 

कित्येक वर्ख, भावनांचे त्यावर लेपलेले 

दाटून येते मन, मेघांसम एकट्यात कधी

स्मरते का?तूच होते कधी त्या व्यापलेले

बरे आहे अताशा आकाश माझे मोकळे

दिल्या घेतल्या अनुभवांनी झाकोळलेले

भ्रम म्हणावा की वेडेपणा नुसता मनाचा

शोधतोय रंगकण आसमंतात विखुरलेले 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=86862.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९