शुक्रवार, १७ जुलै, २०२६

दुर्दशा























दुर्दशा

कधी होते, पावसाची प्रतीक्षा      
कधी होते, त्याची पण उपेक्षा 

तो कोसळो किंवा न कोसळो 
गुपचुप बोलणी खातो हमेशा 

अतिवृष्टी नाहीतर आहे कोरड
आपल्याच कर्माची, ही शिक्षा

मला वाटतं, आपणच कारण!
संपवून पर्यावरण केली दुर्दशा

करून सवरून नको ते उद्योग
उलट आम्हीच ठेवतोय अपेक्षा 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=86485.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

मंगळवार, १४ जुलै, २०२६

कर्मभोग

कर्मभोग

योग वियोग, आयुष्यातले भोग सारे 
ऐषाराम, कधी फरपटीचे दूर्योग सारे

इहलोकी नातीगोती,मैत्री, भेटीगाठी 
विधिलिखित जुळलेले हे संयोग सारे

अपपर भाव अन् हेवेदावे तूझे माझे  
मानवी मनाचेच अवघे रे उद्योग सारे

पळवाट शोधण्या नित्य कष्टा पासून 
मूढ मानव ठरवूनच करतो ढोंग सारे

प्रेम,आपुलकी, विरह न् दु:ख,दुरावा 
जीवनातल्या स्थित्यंतराचे भोग सारे

सुटले ना, देव दानव, मानव त्यातून
कुणा न चुकले 'शिव' कर्मभोग सारे

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=86245.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

शुक्रवार, १० जुलै, २०२६

हातोडा

हातोडा

पावसाचा जोर, थोडासा काय वाढतो
कनेक्टींग लिंकचा, स्लँबच कोसळतो

पुलांची पण आता, सुरू झाली स्पर्धा 
कुठे कोसळतोय अख्खा न् कुठे अर्धा

दोष भुकंपाला देई कुणी एक ठेकेदार 
उद्घाटने नी फोडाफोडीत दंग सरकार

अँक्ट ऑफ गॉड की नैसर्गिक आपत्ती
काहीही असो,आहे जनतेचीच संपत्ती

टक्केवारी,हिश्यांचा मोह आता सोडा
त्रासलेल्या जनतेकडून पडेल हातोडा

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=85780.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

गुरुवार, ९ जुलै, २०२६

येत जा सखे

येत जा सखे

अप्सरा म्हणू की, म्हणू तूला, मोहना
वेड लावते मनाला, अशीच तू यौवना

तू कोमला,चंचला लाघवी रूपगर्विता 
नाद लावी चाहूलीने येथल्या मनामना

बावरतो हरवतो हा जीव वेडा भाबडा
आठवूनी सुंदरी, मदालसा तूला पुन्हा 

जणीवेत चुंबनाच्या अमृतमय ओढीने
तापते अंग अंग,जाळते झनी तनामना

तलम, सुस्त मृदुला, पहाट स्पर्शातली 
ठेवते मधुर मधुर, तनुगंधातल्या खुणा

आवर्तनात खेळण्यास शृंगार खेळ हा 
फिरूनी येत जा सखे, स्वप्नात तू पुन्हा

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=85779.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

मंगळवार, ७ जुलै, २०२६

रोज एक नवा

रोज एक नवा
ऐकून धरेचा, व्याकूळ टाहो 
आसमंतात कल्लोळ उठतो
एक एक मेघ सावळ काळा 
होऊन बेधुंद बेफाम बरसतो

काहूर द्विधा मनी असताना 
विचारांचा गोंधळ का उडतो
होतात चूकीचे फैसले काही 
अन् पुन्हा,गुंत्यात गुरफटतो

जो तो व्यस्त आभासात येथे 
स्वतः मधेच दंगलेला दिसतो
बोलावे कुणा, वाटते कैकदा 
ऐकण्यास वेळ कुणा असतो

उद्रेक व्यापांचा, अंतरी होता 
विचारांचा सर्व लाव्हा फुटतो
एकटाच, कुठे तु रे गडबडतो 
रोज एक नवा वाटेवर दिसतो

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=85543.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

सोमवार, ६ जुलै, २०२६

जारे जारे पावसा ०६०७२०२६ yq १४:१२:०६

जारे जारे पावसा 

जारे जारे पावसा
तुला देतो पैसा
पैसा आहे खरा
तु गेलेला बरा

ये रे म्हणता आला
वेड्यागत बरसला
खुप आला धावून
गाड्या गेल्या वाहून

धांदल झाली लोकांची
वाताहात सगळ्यांची
आता जरा थांबशील
थोडासा विसावशील

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

शुक्रवार, ३ जुलै, २०२६

तुम और साथ ०३०७२०२६ yq १७:२४:०८

तुम और साथ

तुम साथ नहीं हो तो
क्या, ये जमाना रुकेगा?
तुम घमंड करती रहों
आपुन तो नहीं झुकेगा!

शायद, लगता है तुम्हें
होगी जिंदगी मेरी सुनी!
बेफिक्र हो, तुम जियो
कोई और होगी दिवानी!


©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

गुरुवार, २ जुलै, २०२६

गती ०१०७२०२६ yq २०:१८२५

गती

आयुष्य जेव्हा शर्यत होते
स्वतःच, स्वतःचे स्पर्धक होते
एक धावू पाहतो पुढे विचार
दुसरा, म्हणे कर पुन्हा विचार 

थोपवते, थांबवते अचानक
माघारी ओढते कधी हक्काने
याच स्पर्धेत गुंतते आयुष्य
चालते मग,आपल्याच गतीने 

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

नजाकत

नजाकत

अलवार भावनेचा हुंकार नजाकत
शब्दांतला हळवा उच्चार नजाकत

पदन्यास थरथरता, तो ठेक्यावरला 
गिरकीत सावरलेला तोल नजाकत

अनेक छटा येथे ऋतूंच्या बदलत्या 
मृदगंध पावसाळी, एकच नजाकत

बाल मुखातील अप्रूप, बोल बोबडे
उच्चार हळूच तीचा,बाबा नजाकत

तमा न कसली उन,वारा,पावसाची
दर्शन होते सावळ्याचे,ती नजाकत

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=85130.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

गुरुवार, २५ जून, २०२६

शुष्क अश्रू

शुष्क अश्रू

आगमन मुळी इहलोकी, टँहच्या सुराने
पाचवीलाच पुजली जाती अनेक रुदने

स्मरूनही शाळेतल्या, आर्त बाल हाका 
तरीही ना सुटले एका तपाचे जाणे येणे

तारुण्यातही ना, तुटले पाश विलापाचे
घरी दारी कधी पोळले गेले हात वेदनेने

ओढ लागता मनाला,जीव हताश होतो
भरून जातो उर तेव्हा, मुक आक्रोशाने

सर्वत्र असते दु:ख, निराळे वार्धक्यातले
कुरवाळत गत स्मृतींना मुक्यानेच रडणे

थांबावी वाटते एकाएकी ही रुदन यात्रा
अन् दाबून वेदनांना, शुष्क अश्रू ढाळणे

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=84535.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९