गती ०१०७२०२६ yq २०:१८२५

गती

आयुष्य जेव्हा शर्यत होते

स्वतःच, स्वतःचे स्पर्धक होते

एक धावू पाहतो पुढे विचार

दुसरा, म्हणे कर पुन्हा विचार 

थोपवते, थांबवते अचानक

माघारी ओढते कधी हक्काने

याच स्पर्धेत गुंतते आयुष्य

चालते मग,आपल्याच गतीने 

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

नजाकत

नजाकत

अलवार भावनेचा हुंकार नजाकत

शब्दांतला हळवा उच्चार नजाकत

पदन्यास थरथरता, तो ठेक्यावरला 

गिरकीत सावरलेला तोल नजाकत

अनेक छटा येथे ऋतूंच्या बदलत्या 

मृदगंध पावसाळी, एकच नजाकत

बाल मुखातील अप्रूप, बोल बोबडे

उच्चार हळूच तीचा,बाबा नजाकत

तमा न कसली उन,वारा,पावसाची

दर्शन होते सावळ्याचे,ती नजाकत

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=85130.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

शुष्क अश्रू

शुष्क अश्रू

आगमन मुळी इहलोकी, टँहच्या सुराने

पाचवीलाच पुजली जाती अनेक रुदने

स्मरूनही शाळेतल्या, आर्त बाल हाका 

तरीही ना सुटले एका तपाचे जाणे येणे

तारुण्यातही ना, तुटले पाश विलापाचे

घरी दारी कधी पोळले गेले हात वेदनेने

ओढ लागता मनाला,जीव हताश होतो

भरून जातो उर तेव्हा, मुक आक्रोशाने

सर्वत्र असते दु:ख, निराळे वार्धक्यातले

कुरवाळत गत स्मृतींना मुक्यानेच रडणे

थांबावी वाटते एकाएकी ही रुदन यात्रा

अन् दाबून वेदनांना, शुष्क अश्रू ढाळणे

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=84535.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

गारुड

गारुड

भरून येता नभी एखाद मेघ सावळा

घेतात हेरून आठवणींना कातरवेळा

झुरते सृष्टी न् कष्टी होते मावळतीला

घेत मनी हुरहूर,अवघा झुले हिंदोळा

अस्ताचली दिवाकर जातांना तांबुस

भास असा जळात बागडती ज्वाळा

विखरून रक्तिमा क्षितिजावर हलका

अलगद घुमतो वाऱ्याचा सूर आगळा

नभी तुटक परतीची, ती खग रांगोळी

दूर किणकिणती गुरांच्या घुंगुर माळा

मनमोहक जरी करी अंतर्मुख सकलां

गारुड मनावर का घालती कातरवेळा

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=84262.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

अकेले

अकेले

समय बदला, अब तनहा रहते है हम

मसरूफ़ तुम्हारे इश्क में थे कभी हम 

जमाना और तुम भी, जानते थे सच

इश्क पे परवान चढ़ाया करते थे हम

वक्त की आज के, पुछो ना हकीकत

तस्वीरों के सहारे कैसे बिताते हैं हम

बेजुबान दहलीज भी करतीहै सवाल

देखकर अकेले, क्या जबाब देगें हम

मसरूफ़ तुम्हारे इश्क में थे कभी हम

समय बदला,अब अकेले रहते है हम

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=84141.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

शर्वरी

शर्वरी

दिवस रात्र खेळ हा, सृष्टीची सृजनता

तुझे मला, माझे तुला, देणेघेणे दिगंता

तू आर्तता,तूच शांतता, संधेची पुर्तता

यामिनी, तू कामिनी, नभीची निरवता

घेऊनीया ध्यास तू,स्वप्नांची आरास तू

तूच एक स्तब्धता, कवेत,आसपास तू

थकल्यास आधार तू, कष्टास उतार तू

झोपेत अंधार तू, प्रेमिकांची ती उब तू

अशी उगवते शर्वरी घेऊनी चांदणे उरी

दाह देते विरहाचा, व्यापूनी सर्व अंबरी

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=84122.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

अपरिहार्य

अपरिहार्य

शोधण्यात मुर्त अमूर्त आयुष्य सरले 

भ्रमच फक्त ते, आपले होऊन नुरले

करता मी, माझं, मला जन्म सरला

वळून पाहता माघारी रितेपण उरले

आकार निराकारात भास हे जगाचे

जाणण्या अस्तित्व, जीवन रे सरले

व्हावे सावध, वेळीच वाटले कैकदा

ऐहिकाने आहे ना, जीवन हे भारले

कळले हो, कष्ट जीवाचे शिवा म्हणे 

अपरिहार्य तरी भोगणे अजूनी उरले

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=83883.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

आनंद ओळी १४०६२०२६ yq १६:२९:१२

आनंद ओळी

होता कार्य काही मनाजोगे

दौडती वृत्तीत आनंदलहरी

रम्य भासता भोवती सगळे

आनंदी वाटे जग अष्टोप्रहरी

क्षण सौख्याचा, वा हर्षाचा

ठरवितो अवघा मन पसारा

सेवाकार्यी मग सहज गुंतते

दैवत मानून निसर्ग हा सारा

चंचल मन,भिरभिरे अखंड

व्याकुळता कधी सांजवेळी

अल्हादक न् फुंकर घालती

कवितेतल्या या चार ओळी

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

आनंद भरारी

आनंद भरारी

बोलता बोलता शब्दांची या मैफल जमते

"गा गा ल गा ल गा गा" लगावली स्फुरते

शब्दागणिक आवर्तन, मन, भावभावनांचे 

सहज बहरत अनोखे शब्दशिल्प अवतरते

वेचता विविध आनंदकण इथे जीवनातले

म्हणता आनंदकंद वृत्तामधली गज़ल होते

अस्थायी तरीही आसक्ती क्षणिक सुखाची

जगण्यातल्या सुंदरतेची, एक ओढ लावते

शोधात प्रत्येकजण, सापडावा आनंदकण

मात करुन स्थितीवर फिनिक्स भरारी घेते

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=83074.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

ठहराव

ठहराव

"व्यक्ती तितक्या प्रकृती"

म्हटलेच आहे बरोबर कुणी

भेटतात काही लोक असे

म्हणून पटते म्हण हि जुनी

असून विदीर्ण खोल आत

दर्शवती काही सुखी वर वर

जगतात तरी ही आनंदाने

ठेवून दगड स्वतः ह्रदयावर

म्हणो स्टाईल,पध्दत कुणी

वेगळी शैली इथे जगण्याची

मस्तीत फक्त जगणं ठावूक

कशाला पर्वा, तमा कुणाची

पहायचा,जगायचा असतो

क्षण क्षण आनंदी भोवतीचा

कुणास ठावूक येईल कधी

                                                                                                    अचानक ठहराव स्तब्धतेचा

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=82893.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९