रोज एक नवा
ऐकून धरेचा, व्याकूळ टाहो
आसमंतात कल्लोळ उठतो
एक एक मेघ सावळ काळा
होऊन बेधुंद बेफाम बरसतो
काहूर द्विधा मनी असताना
विचारांचा गोंधळ का उडतो
होतात चूकीचे फैसले काही
अन् पुन्हा,गुंत्यात गुरफटतो
जो तो व्यस्त आभासात येथे
स्वतः मधेच दंगलेला दिसतो
बोलावे कुणा, वाटते कैकदा
ऐकण्यास वेळ कुणा असतो
उद्रेक व्यापांचा, अंतरी होता
विचारांचा सर्व लाव्हा फुटतो
एकटाच, कुठे तु रे गडबडतो
रोज एक नवा वाटेवर दिसतो
https://marathikavita.co.in/index.php?topic=85543.new#new
©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा