येत जा सखे
अप्सरा म्हणू की, म्हणू तूला, मोहना
वेड लावते मनाला, अशीच तू यौवना
तू कोमला,चंचला लाघवी रूपगर्विता
नाद लावी चाहूलीने येथल्या मनामना
बावरतो हरवतो हा जीव वेडा भाबडा
आठवूनी सुंदरी, मदालसा तूला पुन्हा
जणीवेत चुंबनाच्या अमृतमय ओढीने
तापते अंग अंग,जाळते झनी तनामना
तलम, सुस्त मृदुला, पहाट स्पर्शातली
ठेवते मधुर मधुर, तनुगंधातल्या खुणा
आवर्तनात खेळण्यास शृंगार खेळ हा
फिरूनी येत जा सखे, स्वप्नात तू पुन्हा
https://marathikavita.co.in/index.php?topic=85779.new#new
©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा