जनावरे आणि आम्ही

जनावरे आणि आम्ही

जंगली श्वापदे, कुठे बैल, म्हशी

शहरी जनावरे पण हल्ले करीत आहे

एकिकडे बिबट्यांचे वाढते हल्ले

का!माणसांचे अनुकरण करीत आहे?

आता निर्बीजीकरण बिबट्यांचे

करावे असले काही विचाराधीन आहे

आम्हीच तर विकासाच्या नावाने 

जंगल व्यापले हे बोलणे टाळतो आहे

अजूनही वेळ आहे सावरायला

ते भुकेसाठी,माणूस सत्तेत व्यस्त आहे

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=70849.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

ऐसा लगता हैं

ऐसा लगता हैं

दुनिया से कट गए हैं,अब ऐसा लगता हैं

किससे हुयी गलती,मन सोच में रहता हैं

कमजोर नहीं है रिश्ते शाखों से जानते हैं

शायद,इरादा पतझड का गलत लगता हैं

इतनी आसानी से यूं न हम टूटते जड़ों से

जानेसे हमारे किसी को सुकून मिलता हैं

बेवजह, हरकत कोई तो बडी की होगी?

हर एक झोंका, हवा का पेड से कहता हैं

चलो अच्छा हुआ,वक्त पर समझ आया

एक अच्छा काम,किसीको तो खलता हैं

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=70767.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

गोष्ट आपली

गोष्ट आपली

कशी सांगू?तुझी माझी गोष्ट मी कुणाला 

काय नाव देवू मी मग आपल्या नात्याला 

बरं,दिलंच जर मी "प्रेम" हे नाव नात्याला 

खरं सांग, सहज पटेल का तुझ्या मनाला 

नातं धरती आकाशाचं, किनारा न् लाटेचं

असून ज्ञात, उमगलंय का खरं,ते कुणाला 

खरंच, खरी असतात, अशी बेनामी नाती 

हुरहूर,ओढ, आयुष्यभर लावतात मनाला 

पटणार नाही हे सारं काही बहुदा जगाला 

पण एकदा विचारुन बघ प्रश्न हा स्वतःला 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=70760.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

आयुष्याचे कोडे

आयुष्याचे कोडे

कोडे आयुष्याचे अताशा उलगडते आहे

पुन्हा फिरून त्यातच का गुरफटते आहे

भ्रामक पसारा जगण्याचा कळू लागता 

ओढीने त्याच्या उगाचच फरफटते आहे

विना स्वार्थ का बोथट सारे जीणे इथले

साधण्यास स्वार्थ केवळ तडफडते आहे

उपभोगून सौख्य सगळे स्व-काळातील

खोंड जुने नव्यांच्या मधे कडमडते आहे

थांब म्हणते शरीर आता वार्धक्याकडले

ऐके ना मन, जे सत्तेसाठी सरपटते आहे 

जोपासावी कुठवर लालसा अन् वासना 

देह कुडी जेव्हा काठीसंगे लटपटते आहे

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=70528.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

खता ०९११२०२५ yq १३:०३:०७

खता 

एक लड़ाई ख़ुद की ख़ातिर, लडने चलें

भीड़ भरे इस जहाँमें ख़ुद को ढूंढने चलें 

डूबता है अक्सर,जिस्म ये गहरे पानी में

बेझिझक आज हम दिलको डूबाने चलें

फैली है नफरत,चारों ओर गौर से देखो

खता जरा सी, मोहब्बत में भिगोने चलें

नादान, ना-समझ दिल यह एक बेचारा

देखकर उसे,ख़ुदगर्ज़ उससे खेलने चलें

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

घोटाळे

घोटाळे

कधी सिंचन, कधी जमीन

आवळले जाणार चौकशीत गळे?

सारेच रखवालदार येथले

तहान भागवतांना गिळतात तळे!

बदलेल राजकारण म्हणता

सुकून जातात हो सामान्यांचे गळे,

सर्व कायदे नियम असता 

थांबणार आहेत का कधी घोटाळे?

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=70167.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

फायद्यात यावे

फायद्यात यावे 

पाहिलेले एक स्वप्न केंव्हातरी सत्यात यावे 

शब्द भारदस्त चांगले माझ्या भात्यात यावे

लिहितोय हो, आजवर मी रोज काहीबाही 

गुपचूप कोणते तरी अनुदान खात्यात यावे 

घडताना उगा घटना विचित्र काही भोवती  

वाटेल का कधी कुणा फुकट गोत्यात यावे 

अशीच चालते,जगरहाटी आजकाल भावा 

नाही कुणी आप्त कुणाचे,का नात्यात यावे

सोसलाय घाटा बराचसा वावरताना इकडे

वाटते फिरून पुन्हा एकदा फायद्यात यावे 

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=70081.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

नजारे किनारे

नजारे किनारे

नकोत हे नजारे नको चंद्र तारे

भावतात मला मोकळे किनारे

पायी खेळते मुक्त रेशीम वाळू 

मृदुल भास, अल्हाददायी सारे 

मंद स्पर्शातून, हळूवार छेडती

स्वरात वाहणारे, खोडील वारे

विसावा हा आतूरल्या जीवांचा 

भेटती येथे कैक अधीर बिचारे 

येथेच भेटते, क्षितिज गगनाला 

हवेत कशाला, डोईवरुन पहारे

आवडती मला, सागरी किनारे

नकोत चंद्र तारे, नको ते नजारे

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=70004.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

घास

घास

शहरात माणसांच्या आजकाल 

कोल्हे,तरस,बिबटे हल्ले करु लागले,

आधीच इकडे काय कमी होते?

मुळ निवासी पुन्हा इथे परतू लागले!

आता दोष का द्यावा त्यांना?

आम्हीच केला घात,ऱ्हास निसर्गाचा,

सोडून मर्यादा, सीमा आपल्या

मनसोक्त घेतला आहे घास जंगलाचा!

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=69929.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९

जा रे जा रे पावसा

जा रे जा रे पावसा

जा रे जा रे पावसा,

शेतकरी भरतोय रे उसासा!

तु पक्का वागतो खोटा,

चिटींग करून पडतो मोठा!

थांब ग थांब गं सरी,

भरले बघ पाणी घरीदारी !

तरीही आलीस धावून,

गेले शेत, गुरं गेली वाहून !

अचानक पडतो रिमझिम,

होतात सारे ओलेचिंब!

मधेच पडतो मुसळधार'

पुरताच उडतो हाहाकर!

कारे पडलास अवकाळी,

सगळीकडे साचलीत तळी!

जावसं आता तू माघारी,

लोकांना घेऊ दे श्वास तरी!

https://marathikavita.co.in/index.php?topic=69526.new#new

©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon

संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९