गारुड
भरून येता नभी एखाद मेघ सावळा
घेतात हेरून आठवणींना कातरवेळा
झुरते सृष्टी न् कष्टी होते मावळतीला
घेत मनी हुरहूर,अवघा झुले हिंदोळा
अस्ताचली दिवाकर जातांना तांबुस
भास असा जळात बागडती ज्वाळा
विखरून रक्तिमा क्षितिजावर हलका
अलगद घुमतो वाऱ्याचा सूर आगळा
नभी तुटक परतीची, ती खग रांगोळी
दूर किणकिणती गुरांच्या घुंगुर माळा
मनमोहक जरी करी अंतर्मुख सकलां
गारुड मनावर का घालती कातरवेळा
https://marathikavita.co.in/index.php?topic=84262.new#new
©शिवाजी सांगळे 🦋 papillon
संपर्क: +९१ ९५४५९७६५८९
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा